Sunday, April 20, 2014

Κυριακή Πάσχα 2014

Μια μέρα όπως οι άλλες. Ο σεβάσμιος γέροντας έβγαλε τον σκύλο του για κατούρημα περί τις 8.30. Η Ασιατικής καταγωγής κυρία, πέρασε τρέχοντας έξω από το σπίτι, ντυμένη με την μοβ φόρμα της κάνοντας τζόγκιν περί τις 17.00 το απόγευμα. Μια μέρα όπως οι άλλες. Τις τρεις ηλιόλουστες μέρες τις διαδέχτηκαν τρεις συννεφιασμένες με κατά τόπου καταιγίδες. Έτσι και σήμερα, βροχή και αέρας οπότε αποφασίσαμε να μείνουμε μέσα μιας και όλα τα μαγαζιά ήταν κλειστά. Γιατί κλειστά; Τυπικά είναι Κυριακή του Πάσχα - παρόλα αυτά τίποτα δεν συμβαίνει που να σε κάνει να το υποψιαστείς.
Εγώ, βυθισμένος στον καναπέ και με την Ολίβια αγκαλιά να κοιμάται, αποφάσισα να βάλω μια ταινία στο λάπτοπ να δω. Διάλεξα το "Κυριακάτικο Ξύπνημα", μέσα σε αυτή την κακοκαιρία, το να βλέπεις την Αθήνα των αρχών του '50, κατακαλόκαιρο είναι απόλαυση. Αυτή η βαριά λιακάδα της ταινίας μου έχει λείψει. Είχα απορροφηθεί τόσο από την ταινία, που όταν η βροχή άρχισε να χτυπάει το παράθυρο, μου πήρε κάτι δευτερόλεπτα για να προσανατολιστώ στο εδώ και τώρα...  Αργότερα κόπασε ο αέρας και η βροχή, είπαμε να βγούμε μια βολτούλα με το ποδήλατο (φωτό). Για Πασχαλινά εδέσματα ούτε λόγος, κρέας κοκκινιστό με ρύζι και από ένα κόκκινο αυγό ο καθένας. Το μόνο πασχαλινο έθιμο ήταν το κυνήγι των σοκολατένιων αυγών που κρύψαμε για την Δάφνη για να βρεί στο σπίτι.
Βάλαμε τις ξανθόψυρες για ύπνο και άπλωσα πάλι τα πόδια μου στον καναπέ... Όπως πάντα, η τηλεόραση να παίζει βλακείες non-stop και εγώ βαριέμαι να χαζέψω στο ίντερνετ. Άπλωσα το χέρι μου στην βιβλιοθήκη και πήρα το φωτογραφικό λεύκωμα του Χαρισιάδη με φωτογραφίες της Ελλάδας από την δεκαετία του 50.
Κάπως έτσι ήταν η Κυριακή του Πάσχα μας, εν έτη 2014....

1 comment:

Cornholio CyrX said...

Χριστός Ανέστη ρε φίλε, Τζίζας χαζ ρίζεν!