Thursday, February 22, 2018

Χειμερινές διακοπές

Σπασμένο φτυάρι
* Ήρθε και το τέλος του χειμερινού τριμήνου στο σχολείο και έχουμε μια βδομάδα διακοπές. Από βδομάδα αρχίζει το ανοιξιάτικο τρίμηνο και εγώ επιστρέφω στην δουλειά. Φέτος αποφάσισα να πάρω μια βδομάδα άδεια και να καθίσω σπίτι με τις μικρές μιας και πολλά πράγματα στο σπίτι χρειάζονται φτιάξιμο.
Πρώτος και καλύτερος, ο κήπος. Η προηγούμενη ιδιοκτήτης είχε κάποιες υπερ-εκτιμημένες ιδέες περί ιδιωτικώτητας σε βαθμό που είχε καλύψει όλο τον κήπο με θάμνους και δένδρα κάθε σπιθαμή του κήπου. Οπλισμένος με ένα φτυάρι και ένα πριόνι έπιασα δουλειά, το φτυάρι έσπασε (πήρα άλλο), το πριόνι με έβγαλε άσπρο-πρόσωπο τελικά τα περισσότερα δένδρα/θάμνος κατάφερα και τα έβγαλα (δες φωτό). Βέβαια η μέση μου τα έφτυσε εντελώς και περνάω σήμερα όλη μέρα στο κρεβάτι.
The Ace Of Spade

* Ενώ οι μέρες έχουν αρχίσει και μεγαλώνουν, οι θερμοκρασίες παραμένουν κολλημένες στους 4 βαθμούς. Τουλάχιστον δεν βρέχει πλέον, άρα η άνοιξη πρέπει να είναι καθ οδών.

* Προσπαθώ να φτιάξω έναν σκοτεινό θάλαμο στο γκαράζ για να εκτυπώνω φωτογραφίες. Ποτέ δεν φαντάστηκα πόσα πράγματα χρειάζεται ένας σκοτεινός θάλαμος για να λειτουργήσει. Όταν το 1996 είχα γραφτεί σε σεμινάρια του δήμου (τότε τα μαθήματα γίνονταν στο πολιτιστικό κέντρο του δήμου Αγ. Φανουρίου) με είχε εντυπωσιάσει πως μια εικόνα σχηματίζεται πάνω σε ένα χαρτί όταν το βάζεις μέσα στον εμφανιστή. Εκείνα τα σεμινάρια είχαν λήξει άδοξα για εμένα - τον Μάρτιο του 1997 ξεκίνησα το ΤΕΙ έτσι δεν ολοκλήρωσα τον κύκλο των σεμιναρίων. Αργότερα είδα τις φωτογραφίες μου αναρτημένες στα πάνελ άλλων φωτογράφων το οποίο με πίκρανε αλλά παρόλα αυτά μου έμεινε η επιθυμία κάποτε να φτιάξω τον δικό μου θάλαμο και να τις εμφανίζω μόνος μου. Μέχρι το καλοκαίρι θα είναι έτοιμος, περισσότερα σε κάποιο άλλο πόστ.


* Την προηγούμενη βδομάδα, ένας συνάδελφος στην δουλειά μου είπε οτι πάει μια βδομάδα διακοπές στο Εδιμβούργο. Γνωρίζοντας οτι είχα ζήσει εκεί για 2.5 χρόνια μου ζήτησε συμβουλές που να πάει. ΤΙ αστείο, δεν θυμόμουν κανένα μέρος, καμιά pub, τίποτα.... Έπρεπε να πάω στο Street View της Google για να βρώ πώς λέγονται τα καταστήματα. Προς μεγάλης μου απογοήτευσης τα περισσότερα έχουν κλείσει - το Beanscene στην οδό Nicolson έχει κλείσει, το ίδιο και το International starters στην οδό Corporation, το Kushis μετακόμισε. Τουλάχιστον το αγαπημένο μας Truva ζει και βασιλεύει - τα φθηνότερα σάντουιτς με καφέ στο Εδιμβούργο.  
To Truva στην Leith Walk
 Από νοσταλγία έκανα και μια βίρτουαλ βόλτα στις παλιές γειτονιές μας να δώ πώς είναι!
 
To πρώτο μας διαμέρισμα

Ήμουν σίγουρος ότι είχα ένα βίντεο, τελευταία μέρα πριν φύγουμε από το διαμέρισμα για να μετακομίσουμε ποιο κοντά στην πόλη, έβγαλα αυτό το βίντεο από το σπίτι - Σεπτέμβρης 2008.

Sunday, February 11, 2018

Στο νέο σπίτι

Πρώτη φωτό στο νέο σπίτι
Πρώτο πόστ από το νέο μας σπίτι. Μας πήρε σχεδόν ένα μήνα μέχρι να τακτοποιηθούμε και ακόμη και ώρα που γράφω υπάρχουν ακόμη πράγματα με κούτες στο γκαράζ. Πολύ δύσκολη η μετακόμιση, δεν το περίμενα, και ακόμη ποιο δύσκολο ήταν να τακτοποιηθούμε αργότερα - αρχικά υπολογίζαμε οτι θα χρειαζόμασταν 26 κούτες, τελικά χρειαστήκαμε 41. Τις δύο τρείς πρώτες μέρες δεν βρίσκαμε ούτε τα ρούχα για την δουλεία - εγώ πήγα με ένα τζιν λερωμένο που φόραγα κατα την μετακόμιση.

Είναι περίεργο να μπαίνεις για πρώτη φορά στο καινούργιο σου σπίτι ξέροντας ότι μέχρι και την προηγούμενη μέρα κάποιος άλλος έμενε εκεί. Ανοίξαμε την πόρτα και ακόμη μύριζε άρωμα από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη. Βγάλαμε και την απαραίτητη σέλφι για να το θυμόμαστε .

Το παλιό σπίτι είχε αρχίσει να αδειάζει κανα δυο βδομάδες πρίν την μετακόμιση. Η Δάφνη ήταν εμφανώς ενοχλημένη, της άρεσε πολύ το δωμάτιο της και δεν ήθελε να φύγουμε, η Ολίβια αντιθέτως δεν έβλεπε την ώρα. Μετακομίσαμε μία από τις ποιο κρύες μέρες του φετινού χειμώνα, το καινούργιο σπίτι χρειάζεται πολύ ώρα για να ζεσταθεί.

Η Ολίβια στο νέο της δωμάτιο
 Είναι δύσκολο να κοιμηθείς σε ξένο σπίτι. Η προηγούμενη ιδιοκτήτης αφαίρεσε όλες τις περσίδες (παντζούρια δεν υπάρχουν εδώ πάνω), κουρτίνες δεν είχαμε - κοιμηθήκαμε με τις λάμπες του δρόμου στα μάτια. Σε κάποια φάση ξύπνησα και αντίκρισα αυτό στο παράθυρο!

Alien !

Είναι μια μουντζούρα με τα φώτα του δρόμου να δημιουργούν αυτή την φιγούρα βγαλμένη από τις ταινίες του Άλιεν.Μείναμε και χωρίς internet για λίγες μέρες - ευτυχώς δηλαδή γιατί κάναμε και κανα-δυο δουλειές στο σπίτι.

Το παλιό σπίτι, άδειο πλέον
Σιγά σιγά αρχίζουμε και αποκτούμε μια ρουτίνα στο σπίτι. Πολλές δουλειές μας περιμένουν ακόμη, μερικά δωμάτια χρειάζονται βάψιμο, το σαλόνι είναι εντελώς άδειο, τα παιδικά δωμάτια χρειάζονται πάλι τα έπιπλα και τα ντουλάπια στους τοίχους. Σιγά σιγά θα γίνουν και αυτά αλλά στην παρούσα φάση δεν υπάρχει δεκάρα τσακιστή - μάλλον θα περιμένουμε κανα χρόνο πρίν αρχίσουμε να διακοσμούμε το σπίτι και να αγοράσουμε έπιπλα.


Υστερόγραφο:
Ένα μήνα αργότερα και μερικοί ακόμη να συνηθίσουν το καινούργιο σπίτι


Sunday, December 31, 2017

Απολογισμός 2017

Τελευταία μέρα του 2017
Ήρθε η τελευταία μέρα του χρόνου, η μέρα που γράφω το καθιερωμένο τελευταίο πόστ - αυτή την φορά το τελευταίο πόστ από το σπίτι της οδού Rickerscote. Στις 6 του Γενάρη θα ήμαστε στο νέο σπίτι, με μερικές μέρες χωρίς ίντερνετ.

Το 2017 ήταν μια καλή χρονιά - από τις λίγες που δεν μπορώ να παραπονεθώ για κάτι. Οι δουλειές μας πήγαν καλά, καταφέραμε με αρκετές δυσκολίες να αγοράσουμε ένα μεγαλύτερο σπίτι, οι διακοπές μας άφθονες το καλοκαίρι και από υγεία όλοι καλά.

Φωτογραφικά ήταν ένας παραγωγικός χρόνος. Τα δυο ταξίδια στην Πολωνία και το ένα στην Ελλάδα, μαζί με μια εκδρομή στο Shrewsbury απέδωσαν μερικές καλές φωτογραφίες.

Τους τελευταίους 3 μήνες, όλες οι προσπάθειες μας να συμμαζέψουμε το σπίτι και να βάλουμε τα υπάρχοντά μας σε κούτες μας έφαγαν το ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που είχαμε. Κούτες από εδώ κούτες από εκεί, τις περισσότερες φορές μαζεύαμε και μετά ανοίγαμε πάλι τα κουτιά - τα νεύρα μας έσπασαν σε κάποια φάση και τα αφήσαμε όλα για το τέλος. Έτσι λοιπόν τις τελευταίες δυο βδομάδες έχουμε πουλήσει σχεδόν τα πάντα και έχουμε 26 κούτες στο γκαράζ. Το σπίτι πλέον έχει αντίλαλο όταν μιλάμε. Όλο αυτό το πακετάρισμα το δυσκόλεψε και ο καιρός - τα χιόνια και οι βροχές, το τσουχτερό κρύο.

Και φυσικά, το όλο σκηνικό δεν τελειώνει με την μετακόμιση. Βάψε το παλιό σπίτι για να το νοικιάσουμε, βάψε και το καινούργιο για να μείνουμε. Έτσι λοιπόν οι πρώτες εβδομάδες του 2018 θα μας βρουν πολύ απασχολημένους και παντελώς άφραγκους - σκεφτόμαστε τις φετινές καλοκαιρινές διακοπές, διακοπές που μάλλον δεν θα κάνουμε προσπαθώντας να μαζέψουμε λίγα φράγκα στην άκρη.

Αυτά για φέτος, ήταν ένα καλό 2017, ελπίζουμε και το 2018 να είναι εξίσου καλό.




Monday, December 11, 2017

Χειμώνας (και ένα υστερόγραφο)

O χιονάνθρωπος μας
* Ήρθαν τα πρώτα χιόνια. Εντυπωσιακό στην αρχή, ιδίως τα Σαββατοκύριακα, πρόβλημα αργότερα οταν θα γίνει πάγος. Εμείς τηρώντας τα έθιμα φτιάξαμε χιονάνθρωπο και παίξαμε χιονοπόλεμο για το καλό...

* Πρίν έρθουν τα χιόνια μας έκανε μερικές πολικές θερμοκρασίες. Είχαμε και τις φοβέρες ιδέες να απλώσουμε την μπουγάδα έξω να στεγνώσει. Σε 2 λεπτά τα ρούχα είχαν μετατραπεί σε κόντρα πλακέ και τα δάκτυλα υπόφεραν από κρυοπαγήματα.
* Την Παρασκευή λοιπόν ξεκίνησε να ρίχνει το πρώτο χιόνι του χρόνου. Σάββατο και Κυριακή μας έθαψε - δεν μπορώ να θυμηθώ περισσότερο χιόνι στη Αγγλία. Αποφάσισα να βγω βόλτα και να βγάλω μερικές φωτογραφίες, 20 λεπτά αργότερα ήμουν καλυμμένος με χιόνι και με παγωμένη μύτη και αυτιά. Περιττό να διευκρινίσω ότι πέρασα την υπόλοιπη μέρα κουκουλωμενος προσπαθώντας να ζεσταθώ.
Και άλλος χιονάνθρωπος

* Την επόμενη μέρα (Δευτέρα) αποφάσισα να θέσω υποψηφιότητα για το βραβείο "υπάλληλος του μήνα" οπότε άφησα το αυτοκίνητο στο σπίτι και το έκοψα με τα πόδια για την δουλειά. Τα πάντα παγωμένα, σε μερικές κατηφόρες πήγαινα γλιστρώντας, ακόμη και τα σκυλιά δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον να βγουν να με κυνηγήσουν όταν έκοβα δρόμο μέσα από αυλές σπιτιών. Τελικά έφτασα στη δουλειά και σχεδόν κανένας πελάτης δεν πάτησε.
Καθοδών για την δουλειά Νο1
 
Καθοδών για την δουλειά Νο2
 ------------------
Υστερόγραφο: Πέρασαν περίπου 9 χρόνια από τότε που έγραψα αυτό το πόστ στο μπλόγκ μου. Από τότε η κάρτα μέλους της βιβλιοθήκης κάπου παράπεσε, τα λογοτεχνικά βιβλία λιγόστεψαν  ενώ αντιθέτως τα βιβλία της δουλειάς μου πολλαπλασιάστηκαν. Όσο και αν έψαξα δεν την βρήκα εκείνη την κάρτα - καθόλου αφύσικο μιας και συχνά πυκνά χάνω πράγματα. Πριν λίγες μέρες η Δάφνη μου ζήτησε να την πάρω στην βιβλιοθήκη και να της βγάλω κάρτα, της αρέσει να διαβάζει βιβλία. Όπερ και εγένετο και φυσικά μαζί με την βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα - έχουμε και οι τρεις από ένα βιβλίο και διαβάζουμε- τώρα που το χιόνι μας έχει κλεισει μέσα βρήκαμε ένα τρόπο να περνάμε την ώρα μας....

Friday, November 24, 2017

Τέλη Νοεμβίου

Μακάρι το Stafford να ήταν τόσο όμορφο
Ήρθε ο χειμώνας. Το πρωί τα σύννεφα κάθονται στις στέγες των σπιτιών και ότι νερό βρίσκεται στον δρόμο μετατρέπετε σε πάγο. Το δεκαπεντάλεπτο περπάτημα από το πάρκιν στην δουλειά μετατρέπετε σε μισάωρο. Ο κόσμος φασκιωμένος μέσα στα μπουφάν του, μυξομένος και κρυωμένος μέχρι το κόκκαλο πηγαίνει στην δουλειά του, σκυφτός, σχεδόν ηττημένος από τον μίζερο καιρό που κατέφθασε για να μείνει.
Ψυχή δεν φάνηκε όλη μέρα την Παρασκευή, καλύτερα να πήγαινα στην διπλανή καφετέρια και να καθόμουν να διαβάσω κανένα βιβλίο - να βυθιστώ σε κάτι πελώριες πολυθρόνες και από το παράθυρο να βλέπω τον κόσμο να τρέχει δεξιά και αριστερά πριν χαθεί στην ομίχλη. Και ο ήλιος που βγήκε για κανα-δυό λεπτά ήταν σαν κακόγουστο αστείο, έριξε μια-δυο ηλιαχτίδες στους τοίχους των σπιτιών και έσβησε πάλι - δεν κατάφερε κάν να φωτίσει τον κατάμαυρο ουρανό.

Κανείς δεν ήρθε σήμερα, ο καιρός ήταν ακόμη χειρότερος και από το πώς αισθάνονται όλοι αυτοί που περνάνε την πόρτα της υπηρεσίας μας. Ηττημένοι από τον καιρό προτίμησαν να μείνουν σπίτι τους. Αφαίρεσαν τα παγκάκια από τους δρόμους για να μην κοιμούνται οι άστεγοι και παγώσουν - οι δρόμοι μοιάζουν γυμνοί τώρα. Κάτι σκηνές από την 'Άβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι' μου ήρθαν στο μυαλό, μακάρι το Stafford να ήταν τόσο όμορφο όμως.

Τρέχει ο κόσμος να σωθεί, όταν ο αέρας δεν του φέρνει χιονόνερο στα μούτρα, τον χαστουκίζει με λογής λογής φύλλα και σκουπίδια που έχει γεμίσει τον δρόμο. Βαρέθηκα και εγώ να κοιτάζω από το παράθυρο και να γεμίζω την κούπα μου καφέ. Σκέφτομαι την επιστροφή στο αμάξι αλλά πολύ περισσότερο ότι αυτό το χάλι θα συνεχιστεί μέχρι τον Απρίλη.

Συν την μετακόμιση μας τον άλλο μήνα.

Monday, October 30, 2017

Φθινόπωρο σε μερικές φωτογραφίες

Καθοδόν για την δουλειά
* Διανύουμε ίσως τις τελευταίες καλές μέρες πριν την επέλαση του χειμώνα - όταν λέω καλές μέρες εννοώ οτι τα πρωτοβρόχια τελείωσαν, οι θερμοκρασίες δεν ανεβαίνουν πάνω από 8 βαθμούς και οι αέρηδες πάνε και έρχονται. Παρόλα αυτά ακόμη μπορούμε να βγούμε και να χαρούμε μερικές βόλτες στο γειτονικό Cannock Chase. Τώρα που θα μετακομίσουμε στο καινούργιο σπίτι, o δρυμός είναι 5 λεπτά με το ποδήλατο, 20 λεπτά με τα πόδια. Επιτέλους θα επισκευάσω το ποδήλατο και θα βγαίνω ποδηλατάδα - υπάρχουν άπειρα μέρη για να επισκεφτείς.

Η Δάφνη στο Shugborough

* Προς ολοταχώς για Halloween εδώ πάνω. Τα πρωινά ξυπνάμε με ομίχλες και υγρασίες, οι νεκροκεφαλές, οι κολοκύθες και οι καλικάντζαροι έχουν αρχίσει να βγαίνουν πό τις ντουλάπες και να στολίζουν τα σπίτια. Ομολογώ οτι δεν είμαι οπαδός του Halloween, εδώ πάνω ο κόσμος το παρατραβάει - πέρυσι κάτι τύποι τριγυρνάγαν από σπίτι σε σπίτι και έσπαζαν πόρτες και αυτοκίνητα, επιτίθονταν σε ανθρώπους στον δρόμο και πάει λέγοντας.

Πρωινή δροσιά

* Το Ancient High House κάνει ένα μικρό αφιέρωμα στα Halloween. Στις 4 το απόγευμα κλείνει τις πόρτες του και τις ξανανοίγει στις 5. Ολο το προσωπικό κυκλοφορεί ντυμένο φαντάσματα και διαβάζει ιστορίες στα παιδιά. Από όλο αυτό ομολογουμένως υπάρχει κάτι που με τρόμαξε, στον τρίτο όροφο του κτιρίου (φτιαγμένο το 1594) που είναι μουσείο, ήταν μια νεαρή κοπέλα ντυμένη με ρούχα του μεσαίωνα και η οποία δήθεν πουλούσε πίτες. Ξαφνικά, έβηξε και έβγαλε αίμα από την μύτη και το στόμα - αναφορά στην πανούκλα του μεσαίωνα. Καλά που τα πιτσιρίκια δεν το είδαν....
Ghost behind us!

* Ήρθε και η γιαγιά μας για μια βδομάδα. Περίεργο πράγμα να έχεις επισκέψεις - να φανταστείτε βγήκαμε έξω για να φάμε. Μην φανταστείτε, μετά από δύο ώρες ήμασταν πάλι πίσω αλλά ήταν μία από αυτές τις πολύ σπάνιες στιγμές. Τα μικρά ευχαριστήθηκαν την προσοχή και το παιχνίδι με την γιαγιά τους.
Μαζί με την γιαγιά

* Έπεσε πείνα στο γραφείο. Πέμπτη μεσημέρι το ρίξαμε στις πίτσες για να ξεχάσουμε....
Μιαμ μιαμ....

Saturday, October 21, 2017

Καταιγίδα Ophelia

O ήλιος από το γραφείο μου
Την Δευτέρα που μας πέρασε (16/10), μας επισκέφθηκε η τροπική καταιγίδα Ophelia. Είχαν έρθει απανωτές προειδοποιήσεις από το MetOffice οτι οι άνεμοι θα έφταναν τα 65 μίλια την ώρα και να προετοιμαζόμασταν για καταστροφές.

Εμείς αντιθέτως είχαμε την φοβερή ιδέα να απλώσουμε την μπουγάδα να στεγνώσει.

Στην Ιρλανδία σκότωσε τρεις ανθρώπους, σε εμάς ήρθε σαφώς εξασθενημένη. Έριξε κανα-δύο δέντρα και σκόρπισε την μπουγάδα μας στην γειτονία. Λόγω του ότι σήκωσε πολύ σκόνη από την Σαχάρα, ό ήλιος εμφανίστηκε κόκκινος και έριξε ένα πορτοκαλί χρώμα στην χώρα. Φυσικά μερικές εφημερίδες μίλησαν για το τέλος του κόσμου ως είθισται σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις αλλά αντί για συντέλεια ήρθαν μερικοί δυνατοί άνεμοι και στο τέλος μια μπόρα που ξέπλυνε τους δρόμους.

Έβγαλα και ένα μικρό βίντεο όπως περπατούσα στην πόλη λίγο πριν ξεκινήσει η καταιγίδα.