Sunday, May 21, 2017

Ανάγκα και θεοί πείθονται

Και εκεί που θεωρούσα τον κάθε δρομέα ψυχικά ανισόρροπο, περίεργο και δεκάδες άλλα υποκοριστικά, ξύπνησα σήμερα από τον μεσημεριανό μου ύπνο με ένα πόνο στο δεξί νεφρό μου.
Πήρα κανα-δύο buscopan αλλα αφού δεν είδα προκοπή αποφάσισα να κάνω το αδιανόητο.... να βάλω τα αθλητικά μου παπούτσια και να βγώ για τρέξιμο με την ελπίδα η πουτάνα η πέτρα να πέσει και να με αφήσει ήσυχο.
Φυσικά η πέτρα δεν έπεσε αλλά ευχαριστήθηκα το τρέξιμο. Περίπου 2 χιλιόμετρα (1.13 μίλια) - ομολογώ ότι με εξέπληξε καθώς έχω να ασχοληθώ με οτιδήποτε υπονοεί αθλητισμό, σχεδόν δύο δεκαετίες. Λίγο ο καθαρός αέρας, η λιακάδα, τα πουλάκια που κελαΐδούσαν, τα κατάφερα...
Να δεις που θα το καθιερώσω....

Saturday, May 06, 2017

Κατοχικά νέα

Μετά από πολλά χρόνια, αποφάσισα να ακούσω ιντερνετικό ραδιόφωνο και Ελληνικά κανάλια. Η ΕΡΑ Ιωαννίνων ήταν η επιλογή μου - άρχισαν ξαφνικά οι ειδήσεις. Το ένα Γερμανικό όνομα μετά το άλλο, άλλα γερμανόφωνα επώνυμα, δάνεια, χρέη, δηλώσεις περί κατοχής, εκλογές στην Γαλλία και άνοδος της ακροδεξιάς, Αγγλικές εκλογές και UKIP - ακόμα και η φωνή του εκφωνητή - πολύ εύκολα κάποιος θα μπορούσε να μου πει οτι έπαιζε απόσπασμα από τα "Κατοχικά Επίκαιρα" του 'Σαν Σήμερα' και θα τον είχα πιστέψει. Όλα αυτά σκεφτόμουνα και κοίταγα την βροχή από το παράθυρο.

Και σαν το όνειρο όπου ξυπνάς μέσα σε όνειρο η γυναίκα μου έβαλε τις φωνές - 'Ελα απάνω να δεις!'. Έφυγα να δω τι ήθελε.
-"Κοίτα, κέρδισα μισό κιλό κιμά!" μου είπε δείχνοντας μου μια κάρτα, από αυτές που ξύνεις. Πράγματι, μια κάρτα η οποία έλεγε ότι κερδίσαμε μισό κιλό κιμά - κιμάς με το δελτίο.

Μισό κιλό κιμάς δωρεάν
Περίεργες μέρες ζούμε....

Sunday, April 30, 2017

Έξω πάμε καλά (και ένα χαμένο φιλμ για υστερόγραφο)

Έχει αρχίσει η εποχή των car boot sales - κάθε Κυριακή πρωί την περνάω στο παζάρι με την ελπίδα να βρω καμιά καλή φωτογραφική μηχανή. Χωρίς καμιά τύχη τελευταία, συνεχίζω όμως. Σήμερα βρήκα έναν ηλικιωμένο κύριο ο οποίος πωλούσε παλαιά αγγλικά νομίσματα - ανάμεσα τους και μερικά Ισπανικά - μου είπε οτι ζούσε για λίγο καιρό στην Ισπανία την δεκαετία του 80. Ανάμεσα στα πολλά και παλιά Αγγλικά νομίσματα, μερικά Ρώσικα κομουνιστικά μετάλλια.
Παρόλα αυτά το μάτι μου έπεσε σε ένα συγκεκριμένο νόμισμα!
 Τον ρώτησα πόσο το πουλάει - πέντε λίρες μου απάντησε! Δηλαδή, και με ισοτιμία των μέσων της δεκαετίας του 90 (£1 = 500 δραχμές) μου ζήτησε δέκα χιλιάδες δραχμές για να μου δώσει 20 δραχμές. Και μετά σου λένε που θα πάμε με την ψωροδραχμούλα μας!

-----------------------------------------------------------------------
Σπιτικό ψωμάκι...
 Υστερόγραφο: Ενώ οι απόπειρες μου να βρω καμιά καλή φωτογραφική μηχανή παραμένουν επί ματαίω, την περασμένη βδομάδα έπεσα σε ένα μαργαριτάρι. Βρήκα το παρακάτω φωτογραφικό τάνκ και επειδή το προηγούμενο που είχα είχε διαρροές αποφάσισα να το αγοράσω. Η πολύ ευγενική και ηλικιωμένη κυρία που το έδωσε για £2. Μόλις έφτασα σπίτι και το άνοιξα με περίμενε μια έκπληξη - φορτωμένο στο σπιράλ υπήρχε ένα φιλμ Kodak Plus-X, το οποίο έχει ακόμη την επιγραφή "Safety Film",κάτι που καταργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 70. Το τανκ άρχισε να παράγεται στις αρχές της δεκαετίας του 60 οπότε οι φωτογραφίες ανήκουν σε εκείνη την περίοδο (1962-1975?). Ανάμεσά τους κανα-δύο εξαιρετικές.
Πορτραίτο Νεαρού
Θάλασσα - θάλασσα
Που να βρίσκονται τώρα....
Υπάρχει και αυτή η φωτογραφία - βάλτε την fullscreen και κάντε κανα-δυο βήματα πίσω.... Χμμ....
 Δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκω φιλμ αλλων, έχω μερικά ποστ εδώ, εδώ, εδώ και εδώ - αλλά αυτές είναι εμφανισμένες στα σωστά χημικά και είναι πολύ καλύτερες.

Sunday, April 16, 2017

Πάσχα Υπερβόρεια

Shrewsbury
Τίποτα πασχαλινό - με την ελληνική έννοια του όρου - δεν συνέβη. Τίποτε δεν μαρτυρούσε οτι είναι μεγάλη βδομάδα εδώ πάνω. Υπήρχαν βέβαια κάτι highlights.

* Μεγάλη Τετάρτη πήγα για φωτογραφίες στο Shrewsbury. Είναι μια πόλη εδώ ποιο δίπλα, μία ώρα με το αμάξι. Πανέμορφη πόλη, μικρή, με το μεσαιωνικό κάστρο και τα στενά δρομάκια της, περιτριγυρισμένη από τον ποταμό Severn. Κρίμα για τον καιρό, βροχή κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, δεν βοήθησε.
Στην πόλη υπήρχε και μια έκθεση φωτογραφίας με φωτογραφίες από το Magnum Agency, φωτογραφίες εκτυπωμένες και αναρτημένες σε διάφορα σημεία της πόλης.
* Μεγάλη Παρασκευή βγήκαμε μια βόλτα στην πόλη. Στην κεντρική εκκλησία, είχε εκδηλώσεις για παιδιά, χαρτοκοπτική και παραμύθια - για μένα ήταν ευκαιρία για να βγάλω μερικές φωτογραφίες.
* Κυριακή του Πάσχα πήγαμε στο κάστρο για να βρούμε κρυμμένα σοκολατένια αυγά. Καλή φάση, ανακαλύψαμε και την δυτική πλευρά του κάστρου που δεν την είχαμε επισκεφτεί.

Και κάπως έτσι πέρασε και το Πάσχα μας. Χωρίς φανφάρες και με μια γαμώ-βροχή το απόγευμα, έτσι για να μην ξεχάσουμε που είμαστε.

Sunday, March 05, 2017

H εποχή των τειχών

Μετά από πολλή σκέψη, σαν άλλοι Ντόναλντ Τράμπ, αποφασίσαμε να υψώσουμε και εμείς ένα τοίχο μεταξύ του σπιτιού μας και των διπλανών. Οχτώ χρόνια τώρα, ποτέ δεν μας είχε περάσει από το μυαλό, τώρα - με τους διαρκώς μαστουρωμένους και ανισόρροπους γείτονες, αποφασίσαμε ότι είναι αναγκαίο.

Κρίμα που ήρθα έτσι τα πράγματα. Ελπίζουμε ότι δεν θα καθίσουν για πολύ εδώ και ότι επιτέλους θα σταματήσει να μυρίζει κάνναβη όλη η γειτονιά.

Sunday, February 26, 2017

Doris

Somewhere.. over the rainbow
Και στα καλά του καθουμένου, ήρθε η καταιγίδα Ντόρις και μας πήρε και μας σήκωσε. Με ταχύτητα ανέμων κοντά στα 70 χμ/ω η καταιγίδα ξερίζωσε δένδρα, κατέστρεψε φράκτες και σπίτια και μετά από 8 ώρες σταμάτησε έτσι ξαφνικά όπως άρχισε.
Εμείς ήμασταν σχετικά τυχεροί, μόνο ένα σπασμένο πάνελ είχαμε αλλά είναι πίσω από το ένα από τα δύο πεύκα οπότε για να το αλλάξουμε πρέπει να κόψουμε το πεύκο. Σε κάποια φάση αναγκάστηκα να βγώ έξω και να βάλω μια βαριά ξύλινη καρέκλα στο τραμπολίνο γιατί ο αέρας προσπαθουσε να το πετάξει πάνω στον φράκτη μας.
Άλλοι ήταν λιγότερο τυχεροί - στο Wolverhampton μια 29χρονη σκοτώθηκε όταν την χτύπησαν στο κεφάλι ιπτάμενα σκουπίδια. Οι παρα-δίπλα από εμάς έχασαν τον μισό φράκτη που έπεσε πάνω στο αμάξι τους και τους το βούλιαξε στην πόρτα. Δείτε την φωτό για να δείτε τι εννοώ - μια πόρτα στέκεται μόνη της.
Η καταιγίδα άρχισε περίπου στις 7 το πρωί και σταμάτησε στις 3 το απόγευμα. Στο τέλος, μας αποζημίωσε με ένα ωραίο ουράνιο τόξο.....

Ωεω... που ειναι ο φράκτης?

Sunday, February 19, 2017

Κλείνει το Mega

O γνώριμος (στους παλιότερους) ΜΑΧ
Ξεκίνησα να γράφω ένα πόστ σχετικά με το επικείμενο κλείσιμο του ΔΟΛ αλλά στην Ελλάδα της ανάπτυξης, φαίνεται οτι και το Mega πάει για κλείσιμο. Καταλαβαίνω οτι ο κόσμος θα πληρώσει πάλι τα σπασμένα, αυτοί θα μείνουν άνεργοι, οι Ψυχάριδες δεν θα πεινάσουν. Για το κανάλι καθαυτό δεν στεναχωριέμαι, είχε καταντήσει ένα καθεστωτικό ΜΜΕ που έκανε αναίσχυντη προπαγάνδα τα τελευταία χρόνια.

Το 1989 ξαφνικά πνιγήκαμε στα κανάλια. Η τηλεοπτική ξεραϊλα των δύο μόνο καναλιών (ΕΡΤ1 και ΕΡΤ2) έσπασε με την εκπομπή των δορυφορικών καναλιών. Ξαφνικά βλέπαμε τα Γερμανικά SAT-1 και RTL, τα Αγγλικά Super Channel και Sky, το MTV, το Γαλλικό TV5 και τα Ιταλικά RAI-1 και RAI-2. To Αγγλικό Super Channel έγινε γρήγορα το αγαπημένο μου, έπαιζε σειρές όπως το "Τζίνι και η Τζίνι" (I dream of Jeannie) και τον Άγιο (The Saint). Στο SAT-1 έβλεπα τον Τροχό της τύχης να μοιράζει Μάρκα δεξιά και αριστερά. Όλα αυτά τα κανάλια έμοιαζαν έτη φωτός μπροστά από την απαρχαιωμένη ΕΡΤ που έπαιζε διαγγέλματα πολιτικών αρχηγών.

Τον Σεπτέμβρη του 1989 πήγαινα στην πρώτη γυμνασίου, τότε είχαμε την περίεργη συμφωνία μεταξύ του δημοτικού και του γυμνασίου μου που μοιράζονταν το ίδιο κτίριο και μία βδομάδα πηγαίναμε εμείς πρωί και το δημοτικό απόγευμα και την επόμενη βδομάδα το ανάποδο. Θυμάμαι να κάθομαι τα πρωινά που ήμουν απογευματινός μπροστά την τηλεόραση και να βλέπω το επικείμενο νέο κανάλι που έπαιζε συνεχώς μουσικά βίντεο κλιπ (συγκεκριμένα το Αλαλούμ του Δάκη) και μερικά σκετσάκια του ΜΑΧ (βλέπε φωτό). Περίμενα πώς και πώς να ανοίξει.

Και άνοιξε. Και ήταν πρωτοποριακό. Έπαιξε Ελληνικές σειρές που άλλαξαν το ύφος των ελληνικών σειρών που μέχρι εκείνη την εποχή κινούνταν στο γνωστό Δαλιανιδικό στυλ της 'Οδού Ανθέων'. Οι Τρεις Χάριτες, Οι Απαράδεκτοι, Οι Αυθαίρετοι είναι μερικές μόνο από αυτές. Έπαιξε καταξιωμένες ξένες σειρές όπως τους Αντίζηλους, τον Άγιο, το Τζίνι και η Τζίνι και το Κουνγκ Φου - το τελευταίο κάθε Τρίτη απόγευμα. Πολλές φορές όποτε είχαμε κενό στο σχολείο, θα έτρεχα σπίτι να δω λίγο από την σειρά και μετά θα έτρεχα πάλι πίσω στο σχολείο (το οποίο δεν ήταν καθόλου κοντά). Το Mega Channel ήταν με διαφορά το αγαπημένο μου κανάλι, όταν δεν ήμουν έξω για να παίζω, ήμουν μέσα για να βλέπω Mega. Και άλλα κανάλια άνοιξαν μέχρι τότε αλλά για εμένα το Mega ήταν μακράν το καλύτερο.

Αυτό κράτησε για καμιά πενταετία - σιγά σιγά άρχισα να ανακαλύπτω το ραδιόφωνο στα μέσα της δεκαετίας του 90, είχαν έρθει και οι πανελλήνιες και το είχα ρίξει στο διάβασμα. Εκείνη την εποχή είχε έρθει και η ψευτο-γκλαμουριά, Κορομιλάδες, Κωστόπουλοι και Trash TV με αποτέλεσμα να βλέπω όλο και λιγότερη τηλεόραση.  Μετά πέρναγα όλο και λιγότερο χρόνο σπίτι - βόλτες για καφέ, στο ΤΕΙ αργότερα, ήρθε και το στρατιωτικό - στις αρχές του 2000 δεν έβλεπα καθόλου τηλεόραση.
Το 2005, επέστρεψα από ένα Σαββατοκύριακο στην Κωνσταντινούπολη, το Mega έπαιζε ρεπορτάζ από την Κωνσταντινούπολη κατά το οποίο, οι Τούρκοι πανηγύριζαν στους δρόμους σχετικά με κάποιες Τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο. Το πρόβλημα ήταν οτι δεν είδα κανέναν τέτοιο πανηγυρισμό, οι φίλοι μου που είναι ευαίσθητοι σε τέτοια θέματα ουδέποτε ανέφεραν τίποτα και με τα πολύ περιορισμένα Τούρκικα που ήξερα τότε, τίποτα δεν πρόσεξα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Άρχισα να υποπτεύομαι ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με αυτό το ρεπορτάζ (χρόνια αργότερα ψάρεψα αυτό το λαβράκι από τον Ελληνικό Τύπο) και κάπου άρχισε να πέφτει το Mega στην υπόληψη μου. Ενώ ως παιδί, το δελτίο ειδήσεων του καναλιού ήταν κάτι σαν Ευαγγέλιο (θυμάμαι να λένε οτι σε περίοδο λειψυδρίας, θα βγει ο Χατζηνικολάου στο Mega να μας πεί οτι η Αθήνα ξέμεινε από νερό - οι καμπάνες τότε θα χτυπούσαν πένθιμα) σιγά σιγά είχα αρχίσει να μην τους πιστεύω.

Αργότερα έφυγα από την Ελλάδα και Mega έβλεπα μόνο τις λίγες μέρες που ερχόμουν διακοπές το καλοκαίρι. Συγκεκριμένα, έβλεπα 10 Λεπτά Κήρυγμα (το ίδιο επεισόδιο με τον Κοντογιαννίδη) και Κωνσταντίνου και Ελένης στον ANT-1. Δεν ξανασχολήθηκα με την Ελληνική τηλεόραση. Στην εποχή του δημοψηφίσματος, το Mega έπαιξε μια φαιδρή προπαγάνδα που ακόμα και οι τυφλοί την είδαν. Θαλασσοδάνεια, σπατάλες και κακοδιάχείρηση, κόντρα με τον τσι-ΣΥΡΙΖΑ, όλα αυτά το έφεραν σε αυτό το χάλι. Από το αγαπημένο μου κανάλι είχε καταντήσει μια ανοησία. Δεν θα μου λείψει ως κανάλι αν και θα κρατήσω τον ρόλο που έπαιξε για μένα καθώς μεγάλωνα.